Hedefi olmayan gemiye hiçbir rüzgar yardım etmez   

 Montaigne  
 

Diyojen

Dünya nimetlerine ehemmiyet vermeyen yaşayış ve felsefesiyle ünlü
filozof Diyojen, bir gün çok dar bir sokakta zenginliğinden başka
hiçbirşeyi olmayan kibirli bir adamla karşılaşır. İkisinden biri kenara çekilmedikçe
geçmek mümkün değildir... Mağrur zengin, hor gördüğü filozofa: "Ben
bir serserinin önünden kenara çekilmem" der. Diyojen, kenara çekilerek
gayet sakin şu karşılığı verir:

 - Ben çekilirim!!
 

Ümit

Titanic Faciası’nda bulunmuş bir kadın,kuzay kutbunda buzdağına çarparak batan o geminin 3 binden fazla yolcusunun korkunç çığlıklar arasında denize garkoluşu sahnelerini çocuğuna anlatırken, çocuğu ona sorar: “Anne, o çığlıkları unutamıyorsundur,değil mi?”

Annesi cevap verir: “Hayır evladım, o çığlıklar yine de bir ümit ışığıydı. Birkaç dakika sonra ortalığı kaplayan ve çığlıkların artık tamamen kesildiği o korkunç sukutu unutamıyorum, benim aklımdan çıkmayan, asıl o sukutun korkunçluğu..”
 

Hangisini Düzeltmeli

Bir kadın kocasına sormuş:

“Kuzum efendi, bir gün vaiz camide bir şey hikâye etmişti. Mısır’da bir kadın evliya varmış. Bir kız yerden çıkmış,keçisini boğmuşlar. Sen böyle şeyleri bilirsin, bunun aslı nedir?”

Adam uzun bir “lahavle..” çektikten sonra:

“A kadın demiş, hangi bir yanlışını düzelteyim? Senin dediğin yer Mısır değil Filistin, Arz-ı Ken-an. Senin dediğin kadın değil, erkek. Senin dediğin evliya değil peygamber, Hazreti İbrahim.Senin dediğin gibi  kız değil,oğul, Hazreti İsmail. Senin dediğin gibi o yerden çıkmadı, gökten indi. Senin dediğin gibi o keçi değil,koyun. Senin dediğin gibi onu boğmadılar, boğazını kesip kurban ettiler!”
 

Kurabiye Hırsızı

Bir gece genç bir kadın havaalanında uçağının kalkmasını bekliyordu. Daha epeyce zaman vardı. Havaalanındaki dükkandan bir kitap ve bir paket de kurabiye alıp, kendisine oturacak bir yer buldu ve kitabını okumaya başladı. Kendisini okumaya öyle kaptırmıştı ki, yanında oturan adamın aralarında duran paketten birer birer kurabiye aldığını paket yarıya geldiğinde fark edebildi. Görmezden gelmeye karar verdi. Gözü bir yandan da saatteydi, 'Kurabiye hırsızı' yavaş yavaş kurabiyelerini tüketirken.Her kurabiyeye uzandığında adam da uzatıyordu elini. Sonunda pakette tek bir kurabiye kalınca "Bakalım şimdi ne yapacak?" dedi kendi kendine.Adam yüzünde bir gülümsemeyle son kurabiyeyi aldı, ikiye böldü. Yarısını ağzına atıp, diğer yarısını kadına uzattı. "Aman Tanrım, ne cüretkar ve kaba bir adam" diye düşündü kadın. Hayatında bu kadar sinirlendiğini hatırlamıyordu.
   Uçağının kalkacağı anons edildiğinde eşyalarını topladı ve dönüp 'Kurabiye hırsızı'na bir kere bile bakmadan çıkış kapısına yürüdü.
   Uçağa bindi, koltuğuna oturdu. Bitmek üzere olan kitabını almak için çantasını açtı ve çantanın içinde duran bir paket kurabiyeyi gördü.Adamın onunla kurabiyelerini paylaştığını ve özür dilemek için çok geç olduğunu anladı üzüntüyle. Kaba ve cüretkar olan 'Kurabiye hırsızı' kendisiydi.
 

Adalet